ZAJĘCIA DODATKOWE

Ogólnorozwojowe zajęcia dodatkowe realizowane na terenie naszego przedszkola to zajęcia kształtujące Inteligencje Wielorakie (IQ) wg koncepcji prof. Uniwersytetu Harvarda H. Gardnera. Są to zajęcia mające na celu jak najlepsze przygotowanie dziecka do nauki w szkole podstawowej. Inteligencje Wielorakie w ujęciu prof. H. Gardnera oraz odpowiadające im BEZPŁATNE dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowe, realizowane w naszym przedszkolu w roku szkolnym 2019/2020 to:

  • Inteligencja matematyczno – logiczna = Wiatrak Matematyczny + Logorytmika.
  • Inteligencja językowa = Nazywanie świata, czyli odimienna nauka czytania wg koncepcji Ireny Majchrzak + Nauka Czytania Globalnego G. Domana + Metoda Dobrego Startu prof. M. Bogdanowicz + Grupowe Zajęcia Logopedyczne + Język Angielski.
  • Inteligencja ruchowa = Sensomotoryka wg programu Grow and Play + Grupowe zajęcia wg metody Integracji Sensorycznej + Gimnastyka Poranna.
  • Inteligencja muzyczna = Rytmika + Muzykoterapia (Aktywne Słuchanie Muzyki wg metody Betti Strauss).
  • Inteligencja przyrodnicza = Alpakoterapia grupowa wg metody Alpacotherapy Spirit + Akademia Kucania.
  • Inteligencja wizualno – przestrzenna = Arteterapia + Magiczny Świat Liczb Willego.
  • Inteligencja Emocjonalna = Bajkoterapia Grupowa, w tym: bajki psychoedukacyjne, bajki psychoterapeutyczne, bajki relaksacyjne.
  • Inteligencja interpersonalna + intrapersonalna = Sensoplastyka ®.

Szczegółowy grafik & opis poszczególnych zajęć dodatkowych znajduje się poniżej:

GRAFIK OGOLNOROZWOJOWYCH (BEZPŁATNYCH) ZAJĘĆ DODATKOWYCH W W ROKU SZKOLNYM 2019/2020 – GRUPA MUCHOMORKI:

GODZINA:

PONIEDZIAŁEK

WTOREK

ŚRODA

CZWARTEK

PIĄTEK

07.30 – 08.00.

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA

PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

09.00 – 09.30.

 

JĘZYK ANGIELSKI

(Roksana Spodobalska)

JĘZYK ANGIELSKI

(Roksana Spodobalska)

09.30 – 10.00.

 

GRUPOWE ZAJĘCIA SENSORYCZNE

(Aneta Zakrzewska)

ARTETERAPIA z el. SENSOPLASTYKI

(Lidia Wierzchowska)

SENSOMOTORYKA wg programu Grow&Play

(Aneta Zakrzewska)

BAJKOTERAPIA

GRUPOWA

(Lidia Wierzchowska)

WIATRAK MATEMATYCZNY

ŚWIAT LICZB WILLEGO

 (Aneta Zakrzewska)

11.30 – 12.00.

 

RYTMIKA

GRUPOWA

(Jan Nowotko)

LOGORYTMIKA GRUPOWA

(Justyna Koszela)

MUZYKOTERAPIA wg metody B. Strauss

(Justyna Koszela)

LOGOPEDIA

GRUPOWA

(Justyna Koszela)

MDS/CZYTANIE GLOBALNE G. DOMANA

 (Justyna Koszela)

GRAFIK OGOLNOROZWOJOWYCH (BEZPŁATNYCH) ZAJĘĆ DODATKOWYCH W ROKU SZKOLNYM 2019/2020 – GRUPA ŻYRAFY & TYGRYSKI:

GODZINA:

PONIEDZIAŁEK

WTOREK

ŚRODA

CZWARTEK

PIĄTEK

07.30 – 08.00.

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA

PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

GIMNASTYKA PORANNA!

(Aneta Zakrzewska)

09.00 – 09.30

 

GRUPOWE ZAJĘCIA SENSORYCZNE

(Aneta Zakrzewska)

ARTETERAPIA z el. SENSOPLASTYKI

(Lidia Wierzchowska)

SENSOMOTORYKA wg programu Grow&Play

(Aneta Zakrzewska)

BAJKOTERAPIA

GRUPOWA

(Lidia Wierzchowska)

WIATRAK MATEMATYCZNY

ŚWIAT LICZB WILLEGO

 (Aneta Zakrzewska)

09.30 – 10.00.

 

JĘZYK ANGIELSKI

(Roksana Spodobalska)

JĘZYK ANGIELSKI

(Roksana Spodobalska)

10.00 – 10.45.

ZERÓWKA* – dzieci 6l.

ZERÓWKA* – dzieci 6l.

 

ZERÓWKA* – dzieci 6l.

ZERÓWKA* – dzieci 6l.

ZERÓWKA* – dzieci 6l.

11.00 – 11.30.

 

RYTMIKA

GRUPOWA

(Jan Nowotko)

LOGORYTMIKA GRUPOWA

(Justyna Koszela)

MUZYKOTERAPIA wg metody B. Strauss

(Justyna Koszela)

LOGOPEDIA

GRUPOWA

(Justyna Koszela)

Odimienna Nauka Czytania wg I. Majchrzak

(Justyna Koszela)

 

WIA­TRAK MA­TE­MA­TYCZ­NY – Wia­trak ma­te­ma­tycz­ny jest in­no­wa­cyj­ną po­mo­cą dy­dak­tycz­ną, stwo­rzo­ną przez Iza­be­lę Żu­kow­ską oraz Ur­szu­lę Dą­brow­ską. Za­ba­wy z Wia­tra­kiem po­ma­ga­ją w spo­sób ory­gi­nal­ny re­ali­zo­wać pod­sta­wę pro­gra­mo­wą wy­cho­wa­nia przed­szkol­ne­go. Pod­czas zabaw ma­te­ma­tycz­nych z wy­ko­rzy­sta­niem Wia­tra­ka, dzie­ci uczą się m.​in. orien­ta­cji w sche­ma­cie wła­sne­go ciała, ryt­mów, ko­do­wa­nia, kon­stru­owa­nia, umie­jęt­no­ści li­cze­nia, do­da­wa­nia, odej­mo­wa­nia, mie­rze­nia, pojęć geo­me­trycz­nych. Dzie­ci ćwi­czą rów­nież ko­or­dy­na­cję oraz spraw­ność ma­nu­al­ną. Wie­lo­barw­ny Wia­trak do­star­cza wra­żeń na kilku po­zio­mach: po­bu­dza wy­obraź­nię, bu­du­je emo­cje oraz wy­zwa­la ener­gię. Uczy współ­pra­cy i dzia­ła­nia w gru­pie. Jest me­to­dą wy­ra­ża­nia wła­snej eks­pre­sji i od­re­ago­wa­nia na­pięć, a przede wszyst­kim świet­ną za­ba­wą. Spra­wia, że ma­te­ma­ty­ka jest pro­sta!

MA­GICZ­NY ŚWIAT LICZB WIL­LE­GO – to kon­cep­cja wcze­sne­go na­ucza­nia ma­te­ma­ty­ki po­przez za­ba­wę. Dzię­ki in­te­re­su­ją­cym opo­wia­da­niom, pięk­nym pio­sen­kom i za­ba­wom do­sto­so­wa­nym do wieku dzie­ci, Ma­gicz­ny Świat Liczb Wil­le­go po­zwa­la w atrak­cyj­ny spo­sób wy­tłu­ma­czyć ma­te­ma­tycz­ne za­leż­no­ści oraz za­chę­cić ma­lu­chy do ich sa­mo­dziel­ne­go zgłę­bia­nia. Nie tylko wzbo­ga­ca wie­dzę, ale też sty­mu­lu­je roz­wój psy­cho­mo­to­rycz­ny dziec­ka. Po­szcze­gól­ne po­my­sły można płyn­nie łą­czyć z więk­szy­mi pro­jek­ta­mi, albo wy­ko­rzy­sty­wać jako po­je­dyn­cze ele­men­ty w co­dzien­nym pro­ce­sie na­ucza­nia. Sku­tecz­ność tej me­to­dy zo­sta­ła po­twier­dzo­na licz­ny­mi ba­da­nia­mi na­uko­wy­mi.

LO­GO­RYT­MI­KA – to pro­gram / zbiór ćwi­czeń mu­zycz­no-ru­cho­wych, pod­po­rząd­ko­wa­nych te­ra­pii lo­go­pe­dycz­nej, w tym zwłasz­cza ko­rek­cji ele­men­tów fo­nicz­nych wy­po­wie­dzi w obu jej płasz­czy­znach: seg­men­tal­nej i su­pra­seg­men­tal­nej. Lo­go­ryt­mi­ka jest więc formą po­łą­cze­nia ryt­mi­ki i te­ra­pii lo­go­pe­dycz­nej. Wy­ko­rzy­stu­je bo­wiem moż­li­wość od­dzia­ły­wa­nia na sferę słu­cho­wą, słu­cho­wo-ru­cho­wą i ru­cho­wą w ści­słym po­łą­cze­niu z me­to­do­lo­gią pracy lo­go­pe­dycz­nej. Lo­go­ryt­mi­ka wy­ro­sła w dużej mie­rze z za­ło­żeń ryt­mi­ki Emila Ja­qu­es-Dal­cro­ze`a oraz me­to­dy Carla Orffa, który za pod­sta­wę swej kon­cep­cji obrał syn­te­zę: słowa, mu­zy­ki i ruchu.

RYT­MI­KA – jest to me­to­da wy­cho­wa­nia mu­zycz­ne­go stwo­rzo­na przez E. Ja­qu­es-Dal­cro­ze`a. Isto­tą zajęć jest od­twa­rza­nie prze­bie­gu mu­zycz­ne­go za po­mo­cą ru­chów ciała, ale jest to rów­nież ta­niec, śpiew, gra na in­stru­men­tach, im­pro­wi­za­cja ru­cho­wa oraz in­stru­men­tal­na. Me­to­da ta po­przez ruch i śpiew re­ali­zu­je cele wy­cho­wa­nia ogól­ne­go, opar­te na zro­zu­mie­niu tkwią­cej w dziec­ku po­trze­by ruchu i ak­tyw­no­ści – wy­cho­wu­je czło­wie­ka nie tylko wraż­li­we­go na sztu­kę, ale też sa­mo­dziel­ne­go, in­te­li­gent­ne­go, ak­tyw­ne­go, spraw­ne­go fi­zycz­nie, przy­szłe­go od­bior­cę mu­zy­ki, a czę­sto jej wy­ko­naw­cę i twór­cę.

OD­IMIEN­NA NAUKA CZY­TA­NIA (wg koncepcji Ireny Majchrzak) – jest to me­to­da nauki czy­ta­nia opra­co­wa­na przez pol­ską pe­da­gog i so­cjo­log Irenę Maj­chrzak na po­cząt­ku lat 80. XX wieku. Wg. kon­cep­cji Ireny Maj­chrzak ro­zu­mie­nie słowa po­win­no wy­prze­dzać umie­jęt­ność jego od­czy­ta­nia, „bo to nie li­te­ry się czyta, tylko sens”. O na­by­ciu umie­jęt­no­ści czy­ta­nia de­cy­du­ją: umysł i wzrok. Dziec­ko od sa­me­go po­cząt­ku wcho­dzi w świat pisma jako w świat zna­czeń, a nie po­szcze­gól­nych liter. Nauka czy­ta­nia wg kon­cep­cji Ireny  Maj­chrzak roz­po­czy­na się od glo­bal­ne­go czy­ta­nia wła­sne­go imie­nia. Każde dziec­ko otrzy­mu­je swoje wła­sne słowo, cha­rak­te­ry­stycz­ną kom­bi­na­cję liter, która ozna­cza osobę o szcze­gól­nym imie­niu. Tak więc, już od po­cząt­ku dziec­ko wcho­dzi w świat pisma, jako w świat zna­czeń, a nie wy­izo­lo­wa­nych liter.

CZY­TA­NIE GLO­BAL­NE (G. Do­ma­na) – me­to­da po­le­ga na roz­wi­ja­niu umie­jęt­no­ści czy­ta­nia od naj­młod­szych lat, bo wów­czas mózg jest naj­bar­dziej chłon­ny i ma naj­więk­sze moż­li­wo­ści roz­wo­ju. Do szó­ste­go roku życia dziec­ko ła­twiej i szyb­ciej przy­swa­ja nowe in­for­ma­cje. G. Doman opi­sał re­gu­ły i za­sa­dy nauki czy­ta­nia u ma­łych dzie­ci. Jego me­to­da po­le­ga na po­ka­zy­wa­niu dziec­ku spe­cjal­nych kart ze sło­wa­mi za­pi­sa­ny­mi na bia­łym kar­to­nie du­ży­mi czer­wo­ny­mi, lub czar­ny­mi li­te­ra­mi. Na­uczy­ciel, po­ka­zu­jąc kartę, jed­no­cze­śnie wy­raź­nie od­czy­tu­je dane słowo. Co zy­sku­je dziec­ko dzię­ki wcze­snej nauce czy­ta­nia glo­bal­ne­go?

  • ma lep­szą zdol­ność kon­cen­tra­cji oraz lep­szą pa­mięć,
  • jest cie­ka­we świa­ta oraz bar­dziej sa­mo­dziel­ne,
  • jest z sie­bie dumne / wzra­sta jego sa­mo­oce­na,
  • nie bę­dzie bało się czy­ta­nia, bę­dzie je ko­ja­rzy­ło z za­ba­wą, a nie z przy­mu­so­wą i nudną nauką na ocenę w szko­le,
  • dziec­ko spraw­nie czy­ta­ją­ce to w przy­szło­ści – dziec­ko do­brze uczą­ce się!

ME­TO­DA DO­BRE­GO STAR­TU (Pro­gram MDS prof. M Bog­da­no­wicz) – jest to me­to­da, któ­rej głów­nym celem jest wspo­ma­ga­nie roz­wo­ju umie­jęt­no­ści pi­sa­nia i czy­ta­nia u dzie­ci. Służy m.​in. do ak­ty­wi­zo­wa­nia roz­wo­ju funk­cji psy­cho­mo­to­rycz­nych dziec­ka oraz do ko­ry­go­wa­nia ewen­tu­al­nych za­bu­rzeń tego roz­wo­ju, co stwa­rza wa­run­ki dla pra­wi­dło­we­go pro­ce­su ucze­nia się. Me­to­da ta ma na celu wspie­ra­nie roz­wo­ju um. pi­sa­nia i czy­ta­nia dziec­ka po­przez edu­ka­cję z za­sto­so­wa­niem tzw. po­li­sen­so­rycz­ne­go spo­so­bu ucze­nia się. W Pol­sce jako pierw­sza roz­po­wszech­ni­ła ją prof. Marta Bog­da­no­wicz; pier­wo­wzo­rem dla Me­to­dy Do­bre­go Star­tu była fran­cu­ska me­to­da Le Bon De­part.

SEN­SO­MO­TO­RY­KA (wg pro­gra­mu Grow and Play) – to za­ba­wy i ćwi­cze­nia gim­na­stycz­ne wspie­ra­ją­ce roz­wój sen­so­mo­to­rycz­ny dziec­ka. Za­pro­po­no­wa­ne ćwi­cze­nia roz­wi­ja­ją in­te­gra­cję sen­so­rycz­ną po­przez ruch oraz wspie­ra­ją roz­wój po­znaw­czy dziec­ka do­sko­na­ląc jego prak­sję, pre­cy­zję oraz ko­or­dy­na­cję.

MU­ZY­KO­TE­RA­PIA (Ak­tyw­ne Słu­cha­nie Mu­zy­ki wg me­to­dy Batti Strauss) – to me­to­da pracy opra­co­wa­na przez na­uczy­ciel­kę z Izra­ela w celu przy­bli­że­nia dzie­ciom mu­zy­ki kla­sycz­nej. Słu­cha­nie mu­zy­ki tą me­to­dą in­te­gru­je różne formy ak­tyw­no­ści: gra­nie, tań­cze­nie, mó­wie­nie krót­kich wier­szy lub wy­li­cza­nek, ryt­micz­ne po­wta­rza­nie pro­stych ge­stów, próby śpie­wa­nia krót­kich linii me­lo­dycz­nych, czy też ryt­micz­ne snu­cie do­wol­nej opo­wie­ści. Naj­więk­szą ra­do­ścią dla dzie­ci jest chwi­la, gdy mogą one ob­co­wać z mu­zy­ką, ak­tyw­nie wcho­dząc w różne role (np. dy­ry­gent, muzyk) przy uży­ciu róż­nych re­kwi­zy­tów (in­stru­men­ty, pa­łecz­ki, krąż­ki). Wy­cho­wan­ko­wie dzia­ła­ją, słu­cha­jąc mu­zy­ki, po­zna­ją dzie­ło, do­świad­cza­ją jego dy­na­mi­ki, tempa / rytmu, re­agu­jąc ru­chem i sło­wem. Za­ję­cia takie nie nużą, po­nie­waż dzie­ci za każ­dym razem mogą być w innej roli, grać na innym in­stru­men­cie, zmie­niać re­kwi­zyt, czy part­ne­ra w tańcu.

AR­TE­TE­RA­PIA (te­ra­pia przez sztu­kę) – ter­min skła­da się z dwóch czę­ści, co su­ge­ru­je, że jest to dzia­ła­nie ba­zu­ją­ce na dwóch rów­no­waż­nych ele­men­tach: sztu­ce (twór­czo­ści) oraz te­ra­pii. Uważa się, że osobą, która po raz pierw­szy użyła tego ter­mi­nu był pra­cu­ją­cy w Wiel­kiej Bry­ta­nii ar­ty­sta Ad­rian Hill. Uczest­ni­cy sesji ar­te­te­ra­pii nie muszą po­sia­dać zdol­no­ści ar­ty­stycz­nych, ani żad­nych wcze­śniej­szych do­świad­czeń.

SEN­SO­PLA­STY­KA (pla­sty­ka sen­so­rycz­na) – celem zajęć jest wspie­ra­nie roz­wo­ju kom­pe­ten­cji intra oraz in­ter­per­so­nal­nych po­przez od­po­wied­nie przy­go­to­wa­nie prze­strze­ni oraz opar­cie pro­ce­su twór­cze­go na po­dej­ściu co­achin­go­wym. Ma­te­ria­ły sen­so­rycz­ne na za­ję­ciach Sen­so­pla­sty­ki® opie­ra­ją się tylko i wy­łącz­nie na wy­ko­rzy­sta­niu w 100% bez­piecz­nych pro­duk­tów spo­żyw­czych. Sen­so­pla­sty­ka wpły­wa na opty­mal­ny roz­wój ca­łe­go or­ga­ni­zmu. Sty­mu­lu­jąc re­cep­to­ry wpły­wa na roz­wój po­łą­czeń ner­wo­wych w mózgu. Im jest ich wię­cej, tym spraw­niej prze­bie­ga­ją wszel­kie pro­ce­sy ana­li­zy i syn­te­zy w umy­śle dziec­ka.

BAJ­KO­TE­RA­PIA (w tym bajki: psy­cho­te­ra­peu­tycz­ne, psy­cho­edu­ka­cyj­ne, re­lak­sa­cyj­ne) – to me­to­da, którą wy­ko­rzy­stu­je się do pracy z dzieć­mi w wieku przed­szkol­nym oraz wcze­snosz­kol­nym. Źró­deł baj­ko­te­ra­pii można się do­szu­ki­wać w teo­riach Bruno Bettelheima. Do­ko­nu­jąc ana­li­zy psy­cho­lo­gicz­nej licz­nych baśni wy­su­nął on teo­rie mó­wią­ce o tym, że jeśli opo­wieść ma za­in­te­re­so­wać dziec­ko, musi ona obu­dzić w nim cie­ka­wość i uru­cho­mić jego wy­obraź­nię. Po­nad­to, jeśli ma ona wpły­nąć na życie dziec­ka, to musi mu pomóc w roz­wi­ja­niu jego in­te­li­gen­cji / po­rząd­ko­wa­niu uczuć, a także musi do­ty­czyć ew. pro­ble­mów i trud­no­ści, z ja­ki­mi dziec­ko się bo­ry­ka. Baj­ko­te­ra­pię sto­su­je się w psy­cho­te­ra­pii, te­ra­pii pe­da­go­gicz­nej oraz w ar­te­te­ra­pii. Wśród bajek o charakterze terapeutycznym można wy­szcze­gól­nić trzy pod­sta­wo­we grupy bajek: bajki psy­cho­te­ra­peu­tycz­ne, bajki psy­cho­edu­ka­cyj­ne, bajki re­lak­sa­cyj­ne.

DO­GO­TE­RA­PIA (Ky­no­te­ra­pia) – me­to­da wzmac­nia­ją­ca efek­tyw­ność od­dzia­ły­wań pe­da­go­gicz­nych, w któ­rej mo­ty­wa­to­rem jest od­po­wied­nio wy­se­lek­cjo­no­wa­ny oraz od­po­wied­nio wy­szko­lo­ny pies, pro­wa­dzo­ny przez wy­kwa­li­fi­ko­wa­ne­go do­go­te­ra­peu­tę. Do­go­te­ra­pia jest jedną z dzie­dzin zoo­te­ra­pii.

AL­PA­KO­TE­RA­PIA (wg me­to­dy Al­pa­co­the­ra­py Spi­rit) – celem zajęć jest m.​in. roz­wi­ja­nie funk­cji wzro­ko­wych, słu­cho­wych, ki­ne­ste­tycz­nych oraz funk­cji mo­to­rycz­nych dziec­ka po­przez kon­takt ze spe­cjal­nie do tego celu wy­szko­lo­ną al­pa­ką. Celem zajęć jest rów­nież nauka em­pa­tii wzglę­dem ludzi i zwie­rząt. For­mu­ła zajęć al­pa­ko­te­ra­pii obej­mu­je: bez­po­śred­ni kon­takt z al­pa­ką na te­re­nie przed­szko­la (tzw. sty­mu­la­cja po­li­sen­so­rycz­na), od­dzia­ły­wa­nia edu­ka­cyj­ne przy po­mo­cy spe­cjal­nie do tego celu przy­go­to­wa­ne­go ze­sta­wu po­mo­cy sen­so­rycz­nych, spa­cer (trek­king) z al­pa­ką poza teren przed­szko­la.